آن نيز از حدّ ميانه روى نبايد بگذرد . در زمان پيامبر اكرم « ص » و در زمان امام صادق « ع » ، داشتن بستر چهارم ( به صورت تشريفات و زايد ) ، شيطانى شمرده شده است . و به همين گونه مسكن و خانه ، در هر دو زمان تحديد شده است . ( 3 ) - تعبير « و الفراش الرّابع للشّيطان - ( 1 ) بستر چهارم از آن شيطان است » ، دو نتيجهء تربيتى و اجتماعى دارد : يك - از لحاظ اقتصادى ، مصرف كردن بيش از نياز را منع مىكند . دو - از لحاظ اخلاقى ، به تصحيح اصول اخلاقى و فرهنگى مىپردازد ، بدين گونه كه زندگى اسراف آميز را شيطانى مىخواند ؛ و از اين راه جنگى بر ضدّ عرف جارى تكاثرى و اترافى و اخلاق و اوهام اشرافى و ولخرجيهاى مسرفانه و زيانبار به راه مىاندازد . ( 4 ) - دستورها و تعاليم ياد شده به مبارزهء ريشه دار با فاصله هاى نابجا و تفاوتهاى مصرفى ميان مردم مىپردازد ، و جامعه را به سطح مصرفى ( تقريبا ) يكسان مىرساند ، و به شكلى از زندگى نزديك مىكند كه وجود اختلافهاى فراوان به آن راهى ندارد . ( 5 ) - همچنين مردمان را بر ضدّ مصرف اسرافى و معتاد شدن به آن برمىانگيزد ، و بر دوش مسئولان جامعهء اسلامى - بويژه عالمان دين و مبلَّغان آن - تكليفهايى قرار مىدهد با هدفهايى بزرگ و آفاقى وسيع ، از اين گونه : نخست : در زندگى خود به مصرفهاى زيادى و تجمّلى ، در لباس و فرش و فراش و وسايل نقليّه و خانه و نظاير اينها دست نيازند ، تا بتوانند - بدون مجامله و ترديد - به نشر تعاليم اصيل اسلامى در اين گونه امور بپردازند ، و مردمان را به عمل به آنها فراخوانند ، و زندگى اسلامى را به ايشان بشناسانند . دوّم - همهء سعى و كوشش خود را ، براى حفظ خويش و ضبط نفس به كار گيرند ، كه به مترفان و مسرفان و صاحبان ثروتهاى گزاف - از دنياداران و دنياخواران - نزديك نشوند ، تا از لمس زندگى ناكامان و